نگاهی به گذشته

وقتی برمیگردم و به پله های زندگی که بالا اومدم نگاه میکنم.

هر پله ای داستانی برا خودش داره.

ولی چیزی که توی این پله ها مشترک هست.

پندار م از همه مردم و اطرافیان هست.

و واقعیت متفاوت انها با انچه که فکر میکردم..

تعداد انگشت شماری رو میبینم که همیشه یک رنگ بودن

هر کس رو که بیشتر از خودم حسابش میکردم .

با گذشت زمان معلوم شده که چه قدر در اشتباه بودم..

کسانی رو میبینم که . با همه وجودم بهشون اطمینان داشتم . و براشون کم نزاشتم .

ولی بعد از مدتی که دریافتی شون ازمن کمتر شده . با فراموش کردن 1 در کمال نمکنشناسی. انچه را که ازمن داشتن رو برداشتن و ازم دور شدن.

امروز دارم به درستی این حرف مرسم که میگه...

خوبی که از حد بگذرد نادان خیال بد کند..

امروز میفهمم که به هر کس باید به اندازه لیاقتش بها داد.

بعضیها لیاقت صداقت را ندارن.

بعضیها لایق یک رنگی نیستن.

بعضیها مثل مگس دور شیرینی هستن .

بعضیها فقط در خوش خوشان زندگی رفیقن.

و وقتی جاده زندگی به سربالایی میرسه راهشون رو عوض میکنن و تنهات میزارن.

سگ و گربه هردو با انسانها زندگی میکنن .

ولی در نگرش و پندار نقطه مقابل همدیگه هستند.

سگ وقتی از کسی محبت و توجه میبیند او را صاحب خودش و حتی خدای خودش حساب میکند و تا ابد بهش وفادار میماند.

ولی گربه وقتی محبتو نواش میبیند خودش را خدا میپندارد و نازو نوازش را وظیفه صاحبش حساب میکند.

بعضیها مثل گربه هستند . و فکر میکنن طرف باید همیشه بهش برسد و نازو نوازشش کند. و اگر دوروز از صاحبش دور شود دیگر او را نمیشناسد. و یادش میرود که به کمک چه کسی تا اینجا رسیده.

خیلی ها گربه صفت هستند.

اگر هزار بار خوبی ببینند . با یک بار کم دیدن خوبی طرف را دشمن خودشون حساب میکنن.

از افراد گربه صفت باید دور شد و وجود خود را صرفشان نکرد.

به اینها اگر دنیا رو بدی.

اگر با صداقت همه درامد روزانه خودت رو بدی بعد ازشون به اندازه رفتن سر کار کرایه ماشین بخوای میگن به من چه تو چرا نباید یه به اندازه کرایه ماشی پول نداشته باشی ..

اینها فراموش میکنن که با چه صداقتی همه زندگیتو بهشون دادی و بنامشون زدی