پدر و مادر

یکی از اشتباهات بزرگ بعضی همسران این هست که با این که با همسرشان زیر یک صقف زندگی میکنن. همسرشان را پیش بچها با الغاب بد صدا میکنن.

یا مثل افراد هرزه چاله میدونی زشتترین حرفها و ناسزاها را پیش بچها بزبان میارن.

.یا به همسر و خانواده او فوشهای بدو رکیک. میدن.(۱)

یا سعی میکنن ناملایمات زندگی رو پیش بچها به گردن همسرشان بندازن.

یا رازهای همسرشان را پیش بچها فاش میکنن و بدتر از آن اینکه هر چه بافته زهن خودشان هست پیش بچها به همسرشان تهمت میزنن و

حتی در کمال حماقت و خریت از بچها در تهمت زدن و پاپوش دوختن به همسرشان استفاده میکنن.

و برای پوشاندن کارهای خلافشان از بچها کمک میگیرن.

اینها از فهمو شعور انسانیت انقدر تهی هستن ک فراموش میکنن بچه هاشون یک پدر دارن و یک 1.

و هیچ بچه ای دوست ندارد پدر یا مادر بدی داشته باشد.

بعضیها به جای فهمو شعور و سواد اجتمایی مملوو از غریزه های حیوانی هستن.

(۱)=چه قدر یک نفر باید دور از ارزشهای انسانی باشه که دست بچه تازه زبان باز کرده خودش رو با قاشق داغ بسوزانه و برای همیشه معیوب کنه به خاطر گفتن غلط و بیمعنی یک حرف زشتی که خودش هم معنی اون رو نمیدونست.

ولی خودش جلوی همان بچه که سن بلوغ رو رد کرده بد ترین و زشت ترین حرفهای دنیا رو بزبان بیاره .و رابطه نامشروع داشته باشه و و و

تنها صحنه ای که بارها و بارها با یاد اوریش گریه کردم صحنه هست که پسر زیر سه سالم با دیدن من با گریه به سمت من دوید و با گریه گفت ..

بابا بین مامان دستمو چه کار کرد.؟

الان هم هر وقت دست پسرم رو میبینم قلبم درد میگیره